มีความสุขกับเรื่องเล็กๆ

คุณได้ลองกินเบียร์เชียร์หรือยังครับ
เปล่าหรอก.. ไม่ได้เป็นคนขายเบียร์ยี่ห้อนี้ แต่บังเอิญกำลังเล็งเด็กเชียร์เบียร์เจ้านี้อยู่ เลยเอาซะหน่อย :-)

ผมได้เข้าไปอ่านเรื่องของบลอกเกอร์ท่านหนึ่งที่ได้ไปเที่ยวและเอาเรื่องราวมาเล่าให้เราฟัง ก็เหมือนปกติที่เราไปเที่ยวนั่นแหละครับ เธอเล่าได้สนุก และน่าสนใจ เพราะได้ไปกับเพื่อนๆ ของเธอ ในวันว่างๆ.. เรื่องราวตอนหนึ่งมีความน่ารักแบบไทยๆ ที่นานๆ จะเจอที เลยอยากมาเล่าให้คุณๆ ได้ฟังบ้าง

ในวันที่สอง หรือสามของทริพ คณะของเธอได้ไปทานอาหารที่ขายตามสถานที่ท่องเที่ยวทั่วไป ร้านป้าแห่งนี้ก็ได้ให้ความสะดวกสบาย ถามไถ่เรื่องอาหารที่เธอทำ แถมคิดราคาไม่แพง เป็นความชื่นใจเล็กๆ ที่คณะของเธอได้รับ..

หลังจากอ่านแล้ว มันทำให้ผมนึกถึงป้าคนหนึ่งที่เคยขายของอยู่ใกล้ๆ มหาลัยเก่าของผม
น่าแปลกนะครับ หลายปีมาแล้ว แต่น้ำใจของป้าคนนั้น ผมยังจำได้อยู่เลย

เย็นวันนั้น ผมก็ไปทานข้าวกับเพื่อนตามปกติ ที่มอของผมนั้น จะมีที่ขายของอยู่สองแหล่งใหญ่ ประมาณคล้ายโรบินสันแหละครับ มีทุกสิ่งให้เลือกสรรค์ ตั้งแต่ของกิน ของใช้ ขายเครื่องเขียนแบบเรียน ร้านเหล้า โต๊ะบอล.. ที่หนึ่งคือหลังมอ อีกที่ก็ใกล้ที่ทำการของคณะผม ซึ่งติดกับคณะทันตะฯ (สาวทันตะฯ น่ารักมั่กๆ ขอบอก..) วันนั้นไปกินกันทางฝั่งทันตะฯ ครับ ของกินของใช้นี่เยอะแยะไม่แพ้อีกฝั่งเลย เยอะกว่าที่ๆ ผมอยู่ที่กรุงเทพฯ นี่อีก (ไม่อยากเชื่อเลย) พอทานข้าวเสร็จ ก็ซื้อข้าวเหนี่ยวหมูปิ้งไปกินเล่น กินตอนอ่านหนังสือประมาณนั้น หมูกี่ไม้ ข้าวกี่บาทก็จำไม่ได้ แต่รวมๆ ราคาแล้วก็ประมาณ 21-22 บาท เป็นราคามาตรฐาน..

หลังจากถามไถ่ราคาแล้วก็กำลังจะจ่ายครับ(ในใจคิดว่า เอ.. จะต่อดีมั๊ยนะ เพราะมันเกินมาไม่กี่บาทเอง แต่ปกติซื้อของนี่ต่อไม่ค่อยเป็น) ป้าก็บอกว่า คิด 20 บาทละกัน ลดให้เลยโดยมิต้องร้องขอ เราก็ดีใจหาย ที่ดีใจนี่เพราะเกินความคาดหวังของเรา แถมแกยังบอกเหมือนชมเราอยู่กลายๆ ว่า ปกตินี่แกไม่ค่อยลดให้หรอก แกไม่ค่อยชอบด้วยซ้ำไปที่มีคนมาขอลดแกอยู่บ่อยๆ ดูๆ แกคงให้รางวัล ที่เราไม่ได้ต่อแก เลยแสดงน้ำใจสักหน่อย
คิดเป็นตัวเงิน มันไม่มากเลย.. อาจจะบาท สองบาท ถ้าลองคิดเรื่องมาร์จิ้นที่แกได้รับนะครับ เมื่อเทียบกับกำไรทั้งวันแล้ว คงพอสมควรอยู่ ผมก็ได้แต่ยิ้ม ขอบคุณแกและคุยกันพอเป็นพิธี

ขากลับก็อารมณ์ดี ขี่มอ'ไซค์ไป คุยกันไป ชมตัวเองไป เออ..กูนี่ก็คงน่ารักกับเค้าเหมือนกันเนาะ :-)
นานๆ ที เรื่องอย่างนี้จะมีมาในชีวิตบ้าง คิดถึงแล้วก็มีความสุขดีนะครับ