เมื่อความรักเบ่งบาน

อันนี้ไม่ได้เขียนให้ตัวเองหรอกครับ ขอออกตัวไว้ก่อน

ช่วงนี้ความรักเบ่งบานจริงๆ เพราะเพื่อนๆ ผมจะแต่งงานกันหลายคู่ ที่สำคัญเป็นเพื่อนกะเพื่อนในชั้นปีเดียวกันซะด้วยสิ นายแน่มาก..ทั้งคู่เลย เพราะระยะเวลาการพิสูจน์รัก แต่ละคู่ นานๆ ทั้งนั้น
ที่กำลังจะแต่งนี่ มี 3 คู่
ไอ้ป๋องกะเอ๋ นี่ 9 ปี
เชี่ยโป่งกะอ้อย ซัก 10 ปี
เง็กกะต่อ(วิศวะ) ตั้งแต่ม.ปลาย ซัก 13 ปี
แก้วกะเก๋ (แต่งแล้ว คู่แรกของรุ่น) ประมาณ 9 ปี

นึกถึงคำพูดของอาจารย์.. แกบอกว่า พวกเราไม่รู้เป็นไร ไม่ค่อยได้ตกร่องปล่องชิ้นกันหรอก ในรุ่นแก มีกันอยู่ 2 คู่เท่านั้นเอง..แต่รุ่นเรา ทำคำทำนายอาจารย์กลายเป็นคำพูด คำหนึ่งเท่านั้นเอง เพราะแต่งกันเองในรุ่นเยอะมาก เกิน 50%

แต่ก็มีอีกหลายคู่ ที่ต้องห่างๆ กันไป
ใครคนนี้-ใครคนนั้น
จ๊อบ-โอ๋
ไอ้ปอ-โป่ง

เหลือยังไม่ประกาศ
วุธ-แจง
หนุ่ย-กิ่ง
เชี่ยถุง-น้อง
เชี่ยตือ-โอ
เชี่ยตั้ม-ปู

เห็นเพื่อนมันประกาศแต่งงาน แล้วรู้สึกมีความสุขยังไงไม่รู้ เพราะเห็นกันมาตั้งแต่ปี 1 เห็นมันเริ่มจีบกัน(พร้อมๆ กับเรา) อ่านหนังสือด้วยกัน (ข้างๆ เรา เพราะอ่านหนังสือใต้หอ) เป็นแฟนกัน.. มานาน
ดีใจที่มันครองความรักของมันไว้ได้
ยากเหมือนกันนะ ที่แต่ละคู่จะฝ่าฟันอุปสรรค จนมาถึงวันนี้ได้

เพื่อนๆ ทั้งหลาย ถึงแม้พวกมึง(เธอ) จะไม่ได้ยินเราพูด แต่เราอยากบอกว่า ดีใจกะพวกนายทุกคู่เลยนะที่จะได้จัดงานที่นายและเธอจะได้เป็นคู่เอกของงานครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต และคิดถึงพวกเราทุกคนด้วย (เสียดายจังเลย เราไปไม่ได้ว่ะ)